Bijgewerkt:
14 december 2010
 |
Ignatiaanse retraites |
Achtergronden
Geraakt in stilte
| U kent dat misschien: je komt na een lange rit aan op het strand. Zo’n eindeloos breed strand en loopt naar de zee, weg van de drukke wereld. Met de aanrollende branding gaat je blik mee en raakt langzaam de horizon. Een streep. Onbereikbaar. Aanlokkelijk om er achter te kijken. Verder en verder. Eindeloos. Soms krijg je dan zo’n gevoel van grootsheid. Bijna verpletterende ruimte. |
 |
 |
Anderen hebben dat in een bos. Zo’n
eindeloos bos met statige beuken en eiken of sparren en berken. Niet
aangeplant maar het is er. De kleuren raken je. De geur van vers hars. Of
paddestoelen. Indrukwekkend en bijna beangstigend omdat je de horizon niet meer ziet. |
Je fietst langs de weg, geniet van de stilte, maar eigenlijk ook niet. Opeens zie je een eekhoorn langs de weg liggen. Jammer. Het lijkt wel met mooie wezens te gaan zoals met jezelf: je bent dood, je voelt dood. Niemand geeft iets om je. Vriendschap stelt niets voor. Je legt het dode dier voorzichtig onder wat bladeren en fietst verder.
Terug in de kloostertuin loop je langs een Heilig Hartbeeld dat de armen wijd uitspreidt. Dat voelt je niet als een uitnodiging. Zo’n koud stenen beeld. Net zoals al die mensen op je weg. Je draait je om en op een meter afstand kijkt een eekhoorn je recht in de ogen. Verwonderd sta je stil: zou er dan toch…..
|
Wandelend in stilte langs de Semois, in de Belgische Ardennen, ga je zitten bij de rivier. De zon schijnt en op het water zie je allerlei vlekken en patronen. Het water stroomt, en stroomt en stroomt. Zoals je leven, gewoon steeds verder, eindeloos. Of het met droog vallen. Geen water meer uit de bron, geen regen meer die het land nat maakt en alle beekjes naar de rivier, naar je leven voedt. Saai, doods, leeg. En ineens is daar een jonge forel, zo’n 20 centimeter lang. Vlak voor je. En hij zwemt op de snelheid van de stroom, tegen de keer in. En blijft voor je neus hangen. Tegen de stroom in. Gevoed door wat de rivier brengt. Rustig. In balans. |
 |
 |
Geraakt door de stilte ontwikkelt zich een besef van de grootsheid van de natuur, de vraag naar het waarom. Waarom is het er? Waarom is het er voor jou? Wat betekent dat? Je bent er in opgenomen. Of je voelt het als een overweldigende kracht |
En als het allemaal dor lijkt en alle jus uit je leven lijkt is er in een keer die mooi bloem in de berm.
Of die vlinder in de struik bij je tuindeur, zo vlak na de begrafenis van je vriend.
In de persoonlijk begeleide retraites en de stille retraites, zo’n week lang in een mooie abdij, een klooster of ergens in een pelgrimshuis in Noord Frankrijk of België (of in de Alpen) is het gebruikelijk om per dag op pad te gaan met een vraag, een meditatieve tekst of gewoon met niks. Stil de stilte in. Je kunt terug vallen op een persoonlijke begeleider. De groep is ‘slechts’ de veilige bedding. Je hoeft er niets mee, met die anderen. Maar ze zijn er en je bent niet de enige die deze tocht maakt of deze week in stilte door brengt.
In verschillende vormen worden retraites aan geboden.
De achtergrond is uiteenlopend. Maar een ding is duidelijk: het doet je goed om af en toe de stilte in te gaan. Om in de ruimte die dat geeft, met veilige begeleiding er bij en aandacht voor jou persoonlijk (waar vind je dat vandaag?) te ontdekken wat de bron van je leven, van je werk, van je relaties is. Wat de kracht is die in jou werkt of aanwezig is. Een soort geestelijke APK, doorstart of herstart.
Geraakt in stilte: laat je inspiratie werken.
|
Retraites hebben al een lange geschiedenis. In alle culturen en godsdiensten zijn er vormen bekend van retraites: manieren om je terug te trekken op een rustige en veilige plek. Tegenwoordig wordt de retraite steeds meer aangeboden als een manier om met keuzemomenten in je leven om te gaan. Om opheldering, om richting te vinden, om verbindingen te maken in je geschiedenis en je oorspronkelijke roeping of opdracht. Zo'n actueel voorbeeld is te vinden in het populaire blad Happinez: www.happinez.nl Retraite kun je zo zien als een tocht naar de bron van je leven, een moment van herijking van je missie. Welke achtergrond je ook hebt. Voorbeelden van de verscheidenheid kunt U zien via deze website. Zie bij Meer Ignatiaans of Diversen In principe vindt U, als U op een van de knoppen hiernaast klikt, achter elke foto (even op de foto klikken!) informatie over een vorm van retraite in het Nederlandse taalgebied. |